Dla prac opartych na bezpośredniej, indywidualnej komunikacji z odbiorcą, w których kluczową rolę odgrywało dopasowanie przekazu, momentu lub formy kontaktu do konkretnej osoby lub segmentu. Obejmuje działania wykorzystujące m.in. CRM, e-mail, SMS, messaging, push notifications, direct mail, automation, przesyłki fizyczne i inne narzędzia komunikacji 1:1.​

Nie dotyczy kampanii, w których kanał bezpośredni był jedynie nośnikiem standardowego komunikatu.

Dla prac zaprojektowanych tak, by wywołać natychmiastową i konkretną reakcję odbiorcy, taką jak odpowiedź, zapis, udział, kontakt, pobranie, aktywacja lub wejście w doświadczenie marki. Podstawą oceny jest nie sam przekaz, ale to, czy idea została zbudowana wokół mechaniki reakcji.​

Nie dotyczy działań, w których efekt aktywacyjny był wyłącznie wtórnym rezultatem szerokiej kampanii wizerunkowej.​

Dla prac, które angażowały odbiorców poprzez użyteczność, funkcję, narzędzie, usługę albo praktyczne rozwiązanie problemu. Obejmuje również działania skierowane do odbiorcy profesjonalnego lub biznesowego, jeśli ich siłą była przydatność, funkcjonalność i zdolność do uruchomienia reakcji.​

Nie dotyczy samych produktów lub usług, które nie zostały zaprojektowane jako kreatywna odpowiedź na problem komunikacyjny lub relacyjny.​

Dla prac, których głównym mechanizmem zaangażowania była siła historii zdolnej zdobyć uwagę mediów, opinii publicznej lub obiegu kulturowego bez oparcia głównie na płatnej emisji. Oceniana jest zdolność projektu do wygenerowania earned media, komentarzy, udostępnień i zainteresowania wynikającego z jego znaczenia, aktualności lub atrakcyjności komunikacyjnej.​

Nie dotyczy kampanii, które po prostu miały publikacje, ale nie były zbudowane wokół earned.​

Dla prac, w których marka zrobiła coś, a nie tylko coś zakomunikowała i to działanie stało się źródłem zainteresowania, rozmowy, zaangażowania lub rozgłosu. Obejmuje m.in. stunts, launch’e, działania symboliczne, gesty marki, interwencje i akty, które same w sobie były nośnikiem idei.​

Nie dotyczy standardowych wydarzeń launchowych lub aktywacji, jeśli ich konstrukcja nie była oparta na silnym, komunikacyjnie nośnym działaniu marki.​

Dla prac, które angażowały ludzi wokół wspólnej sprawy, idei, wartości, społeczności lub celu, uruchamiając uczestnictwo, identyfikację, wsparcie lub rzecznictwo. Dotyczy projektów, w których marka weszła w relację ze społecznością nie tylko jako nadawca, ale jako inicjator, partner lub katalizator działania.​

Nie dotyczy deklaratywnej komunikacji purpose-led bez realnego udziału społeczności.​

Dla prac, które budowały zaangażowanie poprzez reakcję na temat publiczny, napięcie społeczne, kryzys, kontrowersję lub wyzwanie reputacyjne. Oceniane są projekty, które potrafiły twórczo i odpowiedzialnie wejść w sytuację wymagającą stanowiska, odpowiedzi albo zmiany percepcji.​
​

Nie dotyczy standardowej komunikacji kryzysowej ani działań ograniczonych wyłącznie do zarządzania reputacją bez wyraźnego komponentu kreatywnego.​

​

Dla prac, w których dane zostały wykorzystane do precyzyjnego dopasowania przekazu, doświadczenia, oferty lub mechaniki zaangażowania do konkretnych odbiorców, momentów lub kontekstów. Oceniana jest nie sama jakość targetowania, ale to, czy personalizacja wzmacniała siłę idei i realnie zwiększała zaangażowanie.​

Nie dotyczy standardowych działań mediowych opartych wyłącznie na segmentacji.​

​

Dla prac, w których dane nie tylko wspierały kampanię, ale były głównym surowcem lub osią samego pomysłu kreatywnego. Dotyczy projektów, w których insight, mechanika, forma albo doświadczenie wynikały bezpośrednio z danych i bez nich nie mogłyby zaistnieć.​

Nie dotyczy case’ów, w których dane pełniły wyłącznie funkcję analityczną, optymalizacyjną lub raportową.​

​

Dla prac, które reagowały na zachowanie użytkownika, sygnały w czasie rzeczywistym, kontekst użycia, lokalizację, timing lub inne zmienne wejściowe, tworząc dynamiczne doświadczenie marki. Oceniane są projekty, w których zmienność i responsywność były integralną częścią mechaniki zaangażowania.​
​

Nie dotyczy prostych automatyzacji bez twórczego przełożenia na doświadczenie odbiorcy.​

​

​

Dla prac, w których dane zasilały użyteczne narzędzie, usługę, interakcję lub doświadczenie, dające odbiorcy realną wartość. Najważniejsze jest to, czy wykorzystanie danych przełożyło się na odczuwalne i sensowne doświadczenie, a nie tylko na technologiczną sprawność rozwiązania.​

Nie dotyczy samych systemów, dashboardów lub back-endowych rozwiązań bez wyraźnej roli po stronie odbiorcy.​

​

​

Dla prac, w których sposób wykorzystania medium, placementu, formatu, przestrzeni emisyjnej lub zakupu mediów był głównym źródłem zaangażowania. Oceniana jest twórcza rola medium jako części idei, a nie jedynie kanału jej dystrybucji.​
​

Nie dotyczy kampanii, w których media pełniły wyłącznie funkcję efektywnościowego wsparcia.​

​

Dla prac angażujących odbiorców poprzez bezpośrednie doświadczenie marki, uczestnictwo, obecność fizyczną, wydarzenie, aktywację lub format live.​
Podstawą oceny jest to, czy marka stworzyła sytuację, w której odbiorca mógł wejść w relację przez działanie, obecność lub doświadczenie.​
​

Nie dotyczy samych eventów produkcyjnych, sponsoringów i obecności marki na wydarzeniach bez wyraźnej idei angażującej.​

​

​

Dla prac, które wykorzystywały miejsce, przestrzeń, otoczenie, retail, miasto, punkt styku lub sytuacyjny kontekst odbioru jako istotny element pomysłu angażującego. Oceniane są działania, w których znaczenie miało nie tylko „gdzie” marka się pojawiła, ale dlaczego właśnie tam i jak ten kontekst uruchamiał reakcję.​

Nie dotyczy klasycznych działań OOH lub ambient bez relacyjnej mechaniki udziału.​

​

​

Dla prac, które budowały zaangażowanie poprzez współpracę marek, partnerstwa mediowe, alianse z platformami, instytucjami, organizacjami lub społecznościami. Oceniane są projekty, w których partnerstwo było integralną częścią idei i wzmacniało jej zasięg, sens lub zdolność do uruchomienia uczestnictwa.​

Nie dotyczy zwykłych współprac zasięgowych, barterowych lub sponsorskich bez wyraźnej wartości kreatywnej.​

​

​

Dla prac zaprojektowanych zgodnie z logiką konkretnej platformy społecznościowej, a nie tylko zaadaptowanych do niej. Oceniana jest zdolność wykorzystania języka, zachowań użytkowników, mechanik platformowych i kultury danego medium jako części samego pomysłu.​

Nie dotyczy kampanii, które po prostu miały socialowe formaty lub publikacje.​

Dla prac, w których twórca, influencer lub ambasador był pełnoprawnym partnerem kreatywnym albo kluczowym nośnikiem wiarygodności, udziału i zaangażowania, a nie tylko medium zakupu zasięgu. Oceniane są projekty, w których rola twórcy była integralna dla idei, formy lub efektu.​

Nie dotyczy standardowych placementów influencerskich bez autorskiego wkładu w konstrukcję projektu.​

​

Dla prac, które angażowały odbiorców do współtworzenia treści, doświadczenia, produktu, znaczenia marki lub dalszego rozwoju idei. Kluczowe jest to, by społeczność miała realny wpływ na kształt projektu, a nie była jedynie odbiorcą proszonym o interakcję.​

Nie dotyczy prostych działań UGC, konkursów i komentarzowych aktywacji bez rzeczywistej roli współtwórczej.​

​

Dla prac, które zostały zaprojektowane tak, by uruchomić rozmowę, reakcję, udział, wymianę opinii, komentarz lub społeczne rozprzestrzenianie się idei. Najważniejsze jest to, czy interakcja społeczności była sednem działania marki, a nie tylko efektem ubocznym.​

Nie dotyczy kampanii, których aktywność w social mediach ograniczała się do publikacji i standardowej moderacji.​

​

Dla prac, które twórczo reagowały na aktualne wydarzenie, zjawisko kulturowe, news, trend, mem lub temat obecny w bieżącej rozmowie społecznej. Oceniana jest trafność, świeżość i kreatywna jakość wejścia marki w istniejący moment kulturowy.​

Nie dotyczy działań opartych na długoterminowym planie komunikacji, nawet jeśli dotyczyły aktualnego tematu.​

Dla prac, które powstały jako odpowiedź na wydarzenie dziejące się tu i teraz, takie jak mecz, koncert, gala, transmisja, premiera, debata lub inne zdarzenie o charakterze live. Oceniana jest zdolność marki do wykorzystania dynamiki chwili jako elementu pomysłu.​

Nie dotyczy wcześniejszych kampanii sponsorujących lub towarzyszących wydarzeniom bez faktycznej mechaniki reakcji w czasie rzeczywistym.​

Dla prac, w których marka nie tylko zareagowała komunikacyjnie, ale podjęła realne działanie będące odpowiedzią na moment, sytuację, napięcie, zachowanie odbiorców lub kontekst rynkowy.​

Oceniane są projekty, w których szybkość reakcji była ważna, ale równie ważne było to, że marka przełożyła ją na konkretny ruch, gest, produkt, usługę lub interwencję.​

Nie dotyczy samych postów RTM ani reakcji ograniczonych wyłącznie do warstwy copy.​

Dla prac, które łączyły zaangażowanie z możliwością natychmiastowego zakupu lub przejścia do transakcji poprzez treść, platformę społecznościową, livestream, twórcę lub inny interaktywny format. Oceniana jest twórcza integracja doświadczenia i zakupu, a nie sama obecność produktu w kanale sprzedaży.​

Nie dotyczy standardowych kampanii produktowych z linkiem do sklepu.​ Uwaga! Zgłoszenie pracy do kategorii G01 wyklucza możliwość zgłoszenia jej w kategorii G03

Dla prac, które angażowały odbiorców poprzez sklep, punkt sprzedaży, marketplace, e-commerce, quick commerce lub inne środowisko zakupowe, czyniąc z niego centralny element pomysłu. Podstawą oceny jest to, czy przestrzeń zakupowa została wykorzystana kreatywnie jako miejsce doświadczenia marki lub działania odbiorcy.​

Nie dotyczy standardowych promocji sprzedażowych i działań trade marketingowych bez istotnego komponentu kreatywnego.​ Uwaga! Zgłoszenie pracy do kategorii G02 wyklucza możliwość zgłoszenia jej w kategorii G03

Dla prac, które nie kwalifikują się do kategorii Shoppable Experience oraz Retail Activation. Uwaga! Zgłoszenie pracy w kategorii G3 wyklucza możliwosć zgłoszenia jej w kategoriach G1 oraz G2.